Άρθρο Γιώργου Πάντζα με τίτλο “Προσομοίωση της οικουμενικής κυβέρνησης..” στην ηλεκτρονική έκδοση της Εφημερίδας των Συντακτών.

logosyriza2

“Η προσομοίωση της οικουμενικής κυβέρνησης..’’

Την προηγούμενη εβδομάδα παρακολουθήσαμε το πρώτο debate για αυτές τις εκλογές. Ένα debate ‘’σούπα’’, λόγω της διαδικασίας που αποφασίστηκε και τηρήθηκε. Με παράλληλους μονολόγους, με μάγκικες κοκορομαχίες και χωρίς καμία απάντηση στα ουσιαστικά που απασχολούν τον Έλληνα πολίτη. Υπήρχε όμως ένα ποιοτικό χαρακτηριστικό σε αυτό το debate που ίσως θα πέρασε από πολλούς απαρατήρητο. Κατά την γνώμη μου το εν λόγω debate προέβαλε κατά μία έννοια μια προσομοίωση της επιδιωκόμενης, από τα εγχώρια και ξένα κέντρα ‘’αποφάσεων’’, πολιτικής πραγματικότητας μετά της εκλογές. Μια προσομοίωση για το πώς θα μπορούσε να λειτουργήσει μελλοντικά μια οικουμενική κυβέρνηση μεταξύ των κομμάτων εξουσίας αλλά και των άλλων κομμάτων ‘’δορυφόρων’’ της διαπλοκής.. Μια κυβέρνηση τύπου Παπαδήμου..

Ταξιδεύοντας λοιπόν στον χρόνο, κάποιους μήνες μετά τις εκλογές και με την υπόθεση ότι θα έχει σχηματιστεί οικουμενική κυβέρνηση, θα διαπιστώναμε ότι η χώρα διαθέτει πέραν των προβλημάτων της, μια οικουμενική κυβέρνηση άχρωμη, άφυλη, μια κυβέρνηση σούπα εν ολίγοις. Χωρίς να μπορεί να συνεννοηθεί, να δουλέψει και κυρίως να διεκδικήσει στη διαπραγμάτευση τα σημαντικά για τη χώρα όπως, η βιωσιμότητα του χρέους, τα κόκκινα δάνεια αλλά και τα απαραίτητα ισοδύναμα που απαιτούνται για την ελάφρυνση των βαρών στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Μια κυβέρνηση, άνοστη, χωρίς χαρακτήρα και ιδεολογικό προσανατολισμό, που μέσω της ανοησίας, της πολυφωνίας και τελικά της ασυνεννοησίας, θα έδινε το δικαίωμα στους δανειστές να έχουν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στη συνεχή διαπραγμάτευση αυτής της συμφωνίας. Ακριβώς όπως συνέβαινε όλα τα προηγούμενα χρόνια, με εξαίρεση το επτάμηνο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, που έδωσε μια άνευ προηγουμένου μάχη και κατάφερε να ταρακουνήσει την Ευρώπη και να ανατρέψει τα δεδομένα που ίσχυαν στα κέντρα αποφάσεων των Βρυξελλών. Ανατροπή ίδια με αυτή του Παναγιώτη Λαφαζάνη, με αρνητικό όμως πρόσημο, που αντί να συνεχίσει να δίνει τον αγώνα στις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ, προτίμησε να ανατρέψει την πρώτη Αριστερή κυβέρνηση – μετά από 71 χρόνια όταν και σχηματίστηκε η λεγόμενη «κυβέρνηση του βουνού» από το ΕΑΜ – μόνο και μόνο για να εκπληρώσει το προσωπικό του καπρίτσιο να τον αποκαλούν κ. Πρόεδρε.

Επιστρέφοντας λοιπόν στο σήμερα, λίγες μέρες πριν τις εκλογές, έχουμε τα εξής δεδομένα. Έχουμε μια ΝΔ που αντιπροσωπεύει το παλιό, τα σκάνδαλα, το σύστημα διαπλοκής και τις πολιτικές επιλογές που κατέστρεψαν την χώρα με μπροστάρη τον κ. Μεϊμαράκη ο οποίος – σαν άλλος μάγκας που βγήκε για σεργιάνι και για τσαμπουκά – αδυνατεί να αντιμετωπίσει τον Αλέξη Τσίπρα με πολιτικά επιχειρήματα και καταφεύγει σε πεζοδρομιακούς χαρακτηρισμούς και κουτσαβάκικες συμπεριφορές.  Έχουμε το Πασοκο-ποτάμι, ως έναν και αδιαίρετο επί της ουσίας σχηματισμό, που εκφράζει την διαχρονική λαμογιά, το ρουσφέτι, την αρπαχτή και τις μεγάλες μπίζνες – ληστείες των εργολάβων, του Χρηματιστηρίου και των βαλιτσών, εις βάρος του ελληνικού λαού. Σε αυτή την ‘’σούπα’’ λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να συμμετέχει. Πολύ απλά γιατί επιζητά την κάθαρση, όπως στις αρχαίες τραγωδίες, απέναντι σε όλους αυτούς που φάγανε από το μεδούλι του ελληνικού λαού, βγάζοντας τα λεφτά τους παράνομα στο εξωτερικό και που σήμερα φιγουράρουν στις ατέλειωτες λίστες της διαπλοκής. Απέναντι στους καναλάρχες και τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ που για δεκαετίες τώρα χρησιμοποιούν τις δημόσιες συχνότητες και τις φυλλάδες τους, προκειμένου με τον φόβο, να εκβιάσουν και να παραπληροφορήσουν τον Έλληνα πολίτη.

Στο δια ταύτα λοιπόν, η χώρα δεν έχει ανάγκη από κυβερνήσεις σούπας.. Η χώρα έχει ανάγκη από έναν ισχυρό και αυτοδύναμο ΣΥΡΙΖΑ, απαλλαγμένο από σκιές, με οργάνωση, με σχέδιο, με ενότητα και με συνεχή και ανυποχώρητο αγώνα ενάντια στους δανειστές προς όφελος πάντα του λαού. Με στόχο την μετατροπή του συμβιβασμού σε μια συμφωνία κοινωνικά δίκαιη θέτοντας τις βάσεις της οριστικής απαγκίστρωσης της χώρας από την εποπτεία. Με στόχο να ξαναπάρει μπροστά η οικονομία και να δημιουργηθεί το πλαίσιο για την αναγέννησή της. Κοιτάμε μπροστά λοιπόν με το νέο και το δημιουργικό και αφήνουμε πίσω το παλιό και το διεφθαρμένο.. Γιατί απλά δεν είμαστε όλοι ίδιοι.. Το τι κυβέρνηση θα έχουμε θα την καθορίσει ο λαός και όχι τα Ευρωπαϊκά κέντρα αποφάσεων..

Γιώργος Πάντζας

Υπ. Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

Μέλος Κ.Ε ΣΥΡΙΖΑ

Advertisements

«Άρθρο Γιώργου Πάντζα στην Κυριακάτικη Κόντρα News στις 13 Σεπτέμβρη»

logosyriza2

«Άρθρο Γιώργου Πάντζα στην Κυριακάτικη Κόντρα News στις 13 Σεπτέμβρη»

“Μάγκας βγήκε για σεργιάνι.. και για τσαμπουκά”

Τις τελευταίες μέρες γίνεται όλο και πιο αισθητό το γεγονός ότι κάποιοι, θέλουν να τελειώσουν μια και καλή με την Αριστερά. Και το μεθοδεύουν μαζί με όλα τα μέσα της διαπλοκής που διαθέτουν, κάνοντας λόγο για οικουμενική κυβέρνηση. Μια προπαγάνδα που έχει ως πρωταγωνιστή και κύριο εκφραστή τον κ. Μεϊμαράκη, ο οποίος διατυμπανίζει όπου σταθεί και βρεθεί ότι είναι υπέρ μιας μετεκλογικής συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ότι είναι υπέρ στην δημιουργία μιας οικουμενικής κυβέρνησης μεταξύ των δύο πρώτων κομμάτων ακόμα και με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα. Την ίδια στιγμή μάλιστα που του έχει εξαπολύσει μια άνευ προηγουμένου επίθεση με ένα υβρεολόγιο που αποτελείται από πεζοδρομιακούς χαρακτηρισμούς και μάγκικες εκφράσεις όπως, «ψευτράκος», «αλαζόνας» «πολιτική αλητεία», «είναι μικρός και λίγος», «ο τύπος την κοπανάει», «πονηρούλης», «τον πείραξε ο ήλιος».. κα. Θα σκεφτεί κανείς.. μήπως είναι απλά μια αντίφαση της επικοινωνιακής στρατηγικής της ΝΔ και ένα οξύμωρο πλάνο, για τον σκοπό που υπηρετεί;  Ή μήπως ο κ. Μεϊμαράκης και το σύστημα διαπλοκής, θέλουν να ξεπλύνουν στα μάτια του ελληνικού λαού τις πολιτικές τους επιλογές που κατέστρεψαν την χώρα; Διεκδικώντας μάλιστα να παγιώσουν στην συνείδηση του πολίτη την αναγκαιότητα της συμμετοχής τους στο κυβερνητικό σχήμα, με στόχο να συνεχίσουν να εξυπηρετούν τα συμφέροντα της διαπλοκής;

Η απάντηση προκύπτει αβίαστα. Ο Βαγγέλας ο Κένταυρος ως άλλος μάγκας που βγήκε για σεργιάνι.. και για τσαμπουκά, προσπαθεί να ξεπλύνει τις αμαρτίες του παλιού και του φθαρμένου. Προσπαθεί να παίξει το ρόλο του κυματοθραύστη στο τσουνάμι της κάθαρσης που έρχεται από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μια κάθαρση απέναντι σε όλους αυτούς που φάγανε από το μεδούλι του ελληνικού λαού, βγάζοντας παράνομα τα λεφτά τους στο εξωτερικό και σήμερα φιγουράρουν στις ατέλειωτες λίστες της διαπλοκής. Απέναντι στους καναλάρχες και τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ που δεκαετίες τώρα χρησιμοποιούν τις δημόσιες συχνότητες και τις φυλλάδες τους, προκειμένου να εκβιάσουν και να παραπληροφορήσουν τον έλληνα πολίτη με όφελος το κέρδος από την μεγάλη μπίζνα των εθνικών εργολαβιών.

Ισχυρίζονται μάλιστα ότι είμαστε όλοι ίδιοι και ότι δεν υπάρχει παλιό και νέο. Να θυμίσω λοιπόν ότι η ΝΔ είναι η πολιτική δύναμη που πρωταγωνίστησε στην προσπάθεια απορρύθμισης της αγοράς εργασίας. Που είχε υπογράψει την απελευθέρωση των απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα, και την απόλυτη διάλυση των εργασιακών σχέσεων. Που έλεγε όλα αυτά τα χρόνια ότι το χρέος είναι βιώσιμο, κλείνοντας το μάτι στους δανειστές. Που θέλει από την επομένη των εκλογών να περιορίσει ακόμα περαιτέρω τις δημόσιες δαπάνες στην υγεία, στην παιδεία και στην δημόσια διοίκηση απολύοντας τους ΄΄άχρηστους΄΄ δημοσίους υπαλλήλους όπως δήλωσε ο κ. Μεϊμαράκης,  και επαναφέροντας ταυτόχρονα τα 5 ευρώ στα νοσοκομεία. Που θέλει να συνεχίσει την πολιτική ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας ακόμα και πέρα από τις υποχρεώσεις της συμφωνίας που ο ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε. Είναι η πολιτική δύναμη που επιδιώκει με την επάνοδό της στην εξουσία, να σταματήσει την μεγάλη προσπάθεια για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και του ελέγχου της λίστας υπόπτων για φοροδιαφυγή και την ίδια ώρα να συνεχίσει το φοροκυνηγητό στους μικροοφειλέτες που δεν έχουν αντικειμενικά την δυνατότητα να πληρώσουν. Είναι αυτοί που θέλουν να κλείσουν και πάλι την ΕΡΤ, να ακυρώσουν το νόμο για τις εκατό δόσεις, καθώς και το πρόγραμμα για την καταπολέμηση της ανθρωπιστικής κρίσης. Και κυρίως είναι αυτοί που θέλουν να πάνε τις συντάξεις και τους μισθούς σε νέες περικοπές, στον πάτο δηλαδή, με πρόσχημα τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού και την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας αντίστοιχα. Είναι τελικά η πολιτική δύναμη που προσπαθεί να επιβιώσει μέσα από την λάμψη του ΣΥΡΙΖΑ, χρησιμοποιώντας τα επίπλαστα γκάλοπ της διαπλοκής που κάνουν λόγο για δήθεν ντέρμπι. Αυτή είναι η αλήθεια και η πραγματικότητα. Δεν είμαστε λοιπόν όλοι ίδιοι. Δεν είμαστε το παλιό, που πρωταγωνίστησε σε όλα τα σκάνδαλα της μεταπολίτευσης. Siemens, Ομόλογα, Βατοπέδι, Εξοπλιστικά, Υποβρύχια, Υποκλοπές, Δημόσια Έργα, αποτελούν σκάνδαλα που πληρώθηκαν από τις τσέπες του Έλληνα φορολογούμενου και έφτασαν την χώρα στο σημερινό της κατάντημα.

Το δίλημμα λοιπόν αυτών των εκλογών δεν είναι άλλο από το εάν θα γυρίσουμε στο παλιό που διέλυσε, καταλήστεψε και χρεοκόπησε τη χώρα, ή θα εμπιστευτούμε το καινούργιο που αντιστάθηκε και υπερασπίστηκε τη φωνή του έλληνα πολίτη στην Ευρώπη. Εάν θα φέρουμε τη ΝΔ μαζί με τα άλλα συστημικά κόμματα απλά για να συνεχίσουν να εκπληρώνουν την όποια διαστροφική επιθυμία των δανειστών ή θα δώσουμε την εντολή στο ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει χωρίς τελεσίγραφα και εκβιασμούς υπερασπίζοντας πάντα το δίκιο του λαού, δημιουργώντας παράλληλα τις προϋποθέσεις για την αναγέννηση και την αναμόρφωση της χώρας και της οικονομίας. Δεν έχουμε λοιπόν παρά να δώσουμε την μάχη που θα μας επιτρέψει να μετατρέψουμε τον συμβιβασμό σε μια συμφωνία κοινωνικά δίκαιη θέτοντας τις βάσεις της οριστικής απαγκίστρωσης από την εποπτεία. Εξέλιξη που μόνο μια Αριστερή και αυτοδύναμη κυβέρνηση μπορεί να πετύχει και όχι κυβερνήσεις άφυλες τύπου Παπαδήμου. Διαφορετικά με κυβέρνηση της ΝΔ η καταστροφή θα είναι ολοκληρωτική για την κοινωνία και την πατρίδα μας.

Γιώργος Πάντζας

Υπ. Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ

Περιφέρεια Αττικής

Μέλος Κ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ    

ΛΑΓΟΣ ΤΗ ΦΤΕΡΗ ΕΣΕΙΕ ΚΑΚΟ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ

‘’Λαγός την φτέρη έσειε κακό της κεφαλής του’’

Το μυστικό της επιτυχίας της πανελλαδικής συνδιάσκεψης έχει να κάνει με την κίνηση του Προέδρου μας Αλέξη Τσίπρα να μην κάνει χρήση της απευθείας, αριστίνδην εκλογής του στη νέα Κεντρική Επιτροπή, αλλά να θέσει υποψηφιότητα εκλογής και να κριθεί ως ίσος προς ίσους με όλους τους άλλους συντρόφους. Ακριβώς αυτή η κίνηση είναι που εξασφάλισε την επιτυχία της συνδιάσκεψης γιατί πέρασε μηνύματα ισονομίας, δημοκρατίας, ανακλητότητας,  ενότητας αλλά και αποφασιστικότητας να αλλάξουμε, να πάμε μπροστά στηριζόμενοι στη βούληση των πολλών.

Η κίνηση όμως αυτή δεν άρεσε στη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και την ΔΗΜΑΡ. Δεν άρεσε στα καπιταλιστικά συμφέροντα και τους μεγαλοεργολάβους που κατέστρεψαν την χώρα. Σε αυτούς που δημιούργησαν μια κοινωνία δύο ταχυτήτων. Μια κοινωνία της φτώχιας και της ανέχειας για τους πολλούς, και των κερδών για τους λίγους. Δεν άρεσε σε όλους αυτούς που συναλλάσσονται χρόνια με το πολιτικό κατεστημένο της διαπλοκής.

Ένα σύστημα διαπλοκής που σιγά σιγά όμως πάει περίπατο και στον αγύριστο. Ένα σύστημα συμφερόντων, που τυγχάνει να καταγγέλλεται από την πλειοψηφία του ελληνικού λαού που σήμερα στηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ. Συγκεκριμένα πρασινομπλέ συμφέροντα, που τώρα βλέπουν να συμπαρασύρονται στην μαύρη τρύπα που τα ίδια  έστησαν και δημιούργησαν για τα κοινωνικά και εργασιακά κεκτημένα. Ένα σύστημα που βλέπει να αυτοκαταστρέφεται εξαιτίας των πολιτικών που το ίδιο εισηγήθηκε και που το ίδιο επικοινώνησε εις βάρος των πολλών.

Αυτός είναι ο λόγος που σήμερα το σύστημα αυτό χτυπάει συναγερμό εναντίον του κινδύνου, για αυτούς, που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ. Και το κάνει αυτό χρησιμοποιώντας ως όχημα (πάντα με το αζημίωτο) την Δημοκρατική Δεξιά, το ‘’μικρό’’ κκε (που εκεί που το έφτασε η ηγεσία του, θα πρέπει να απολογηθεί σε όλους αυτούς που αγωνίστηκαν και αφιέρωσαν την ζωή τους στην κομμουνιστική ιδέα και την ιδρυτική διακήρυξη του ΕΑΜ), το ΠΑΣΟΚ της διαπλοκής και των σκανδάλων και την ‘’καμμένη’’ δεξιά.. Στο κόκκινο οι μηχανές της προπαγάνδας. Όλοι εναντίον ενός. Όλοι εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ και της σωτηρίας του λαού.

Άρα λοιπόν δεν είναι τυχαία τα δήθεν ‘’νέα’’ λοβερδικά κόμματα, οι πολιτικές αναλύσεις τις πλάκας, οι δημοσιογράφοι του διαπλεκόμενου λιμανιού αλλά και του megalou σαλονιού, οι πρόσφατες τοποθετήσεις αρχηγών κομμάτων της ‘’καμμένης’’ δεξιάς  και της αλα κάρτ αριστεράς – βλέπε Κουβέλη ο οποίος προτείνει απλή αναλογική. Ο οποίος βγαίνει ως λαγός της κυβέρνησης και ανακοινώνει ότι θα καταθέσει το κόμμα του πρόταση νόμου για αλλαγή του εκλογικού νόμου. Γιατί πολύ απλά, δημοσκοπικά, τα κουκιά δεν βγαίνουν για ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ. Έχω όμως να τους πω αυτό που λέει ο λαός μας ‘’Λαγός την φτέρη έσειε κακό της κεφαλής του’’, γιατί το βρώμικο αυτό παιχνίδι είναι χωρίς ουσία,  μιας και από καιρό η κοινωνία έχει αναδείξει τον νικητή. Και αυτός είναι η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας που εκφράστηκε μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ –ΕΚΜ στις τελευταίες εκλογές και που θα εκφραστεί ακόμα περισσότερο από την κυβέρνηση της αριστεράς των πολλών και όχι των διαπλεκόμενων λίγων. ΤΕΛΟΣ τα συγκυνονούντα δοχεία με το σάπιο κατεστημένο της διαπλοκής.

Σε αυτή λοιπόν την συγκυρία η Αριστερά βρίσκεται μπροστά σε μία πρωτοφανή ιστορικά πρόκληση. Από την μια να ανατρέψει μια κατάσταση κοινωνικού ολέθρου και από την άλλη να εκπληρώσει ταξικά και πατριωτικά καθήκοντα, τα οποία ξεπερνούν τα όρια του εθνικού κράτους καθώς εκτείνονται στην Ευρώπη και πέραν από αυτήν. Σε αυτή λοιπόν την πρόκληση η μόνη πραγματική αριστερή δύναμη που μπορεί να διαχειριστεί και να σηκώσει αυτό το βάρος, είναι ο ΣΥΡΙΖΑ –ΕΚΜ.

 

 

 

 

 

 

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ

Ακόμα και τώρα η παρούσα τρικομματική κυβέρνηση έπαιξε το ίδιο βιολί με αυτό που έπαιξαν οι προδοτικές κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμου. Για άλλη μια φορά εκβίασαν τον ελληνικό λαό, συνδέοντας την ψήφιση των σκληρών μέτρων με μια από τις δόσεις που είχαν προ πολλού αποφασίσει να εκταμιεύσουν. Μία δόση η οποία θα πάει για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και την αποπληρωμή των δανείων. Μία δόση που θα περάσει αλλά δεν θα αγγίξει τον ελληνικό λαό που ταλαιπωρείται βάναυσα την τελευταία τριετία από τις γκανγκστερικές και φασιστικές πολιτικές των  ελληνογερμανικών κυβερνήσεων.

Σε αυτό το πολεμικό κλίμα σκέφτομαι να συμφωνήσω σε ένα και μόνο σημείο με τον Πρωθυπουργό της εξαθλίωσης. Ότι δηλαδή τα μέτρα που ψηφίστηκαν από την Βουλή είναι τα τελευταία μέτρα για την χώρα. Όχι γιατί ο κ. Σαμαράς με έχει πείσει για την συνέπεια των λόγων του- το αντίθετο- αλλά γιατί είμαι βέβαιος ότι δεν θα υπάρξει άλλη μνημονιακή κυβέρνηση να πάρει μέτρα. Είμαι πεπεισμένος ότι ο πολιτικός αφανισμός της συγκυβέρνησης είναι κοντά. Είναι κοντά να πάνε σπίτια τους τα πολιτικά ‘’παράσιτα’’ τα οποία πρεσβεύουν την πολιτική της εξόντωσης των κοινωνικών κεκτημένων. Το ψέμα και η εξαπάτηση με το οποίο χρόνια τώρα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ εκβίαζαν την ψήφο του ελληνικού λαού προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα αφεντικά τους, το βρώμικο κεφάλαιο, και το ανιστόρητο και άφιλο κλιμάκιο των υπαλληλίσκων της Τρόικας, συμπεριλαμβάνεται στον επίλογο της παρούσας συγκυρίας.

Και μέσα σε όλα αυτά η ΔΗμοκρατική Μείωση της ΑΡετής – ηθικής (ΔΗ.Μ.ΑΡ) ενώ ψήφισε παρών με παραφωνίες συνεχίζει και  στηρίζει την κυβέρνηση και συμμετέχει σε αυτή. Ο απόλυτος παραλογισμός! Αναρωτιέμαι εάν στην θέση του κ. Κουβέλη ήταν ο Τσιριμώκος τι θα έκανε; Όπως επίσης αναρωτιέμαι σε όλα αυτά τα αντιλαϊκά μέτρα που κολλάει η Αριστερά σας κύριοι της ΔΗΜ.ΑΡ;

Το κοινωνικό ολοκαύτωμα των μέτρων περιλαμβάνει απολύσεις στον δημόσιο τομέα, κατάργηση επιδομάτων, κατάργηση πενθήμερης εργασίας, μείωση μισθών και συντάξεων, φόρος στην αγροτική γη και μείωση των συντάξεων του ΟΓΑ, κατάργηση του επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας είναι μόνο μερικά μέτρα που συνθέτουν την πολιτική της ανέχειας και της φτώχιας και θα μπορούσε άνετα να αποτελεί περίπτωση που χρήζει ψυχιατρικής παρακολούθησης όλων αυτών που τα επικροτούν.

Με κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, τύπου Μεϊμαράκη, ο οποίος  κατέλυσε και ερμήνευσε κατά το δοκούν τον κανονισμό της Βουλής στην αίτηση αντισυνταγματικότητας του ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθούν να επιβάλουν τον κοινωνικό και εργατικό αφανισμό. Προσπαθούν να επιβάλουν την αλλαγή του τρόπου υπολογισμού του κατώτερου μισθού ο οποίος θα γίνεται από τον εκάστοτε υπουργό. Δηλαδή ο εκάστοτε υπουργός θα καταργεί την εθνική συλλογική σύμβαση των συνδικάτων και της ΓΣΕΕ και θα ορίζει κατά βούληση τον κατώτατο μισθό. Κάτι που από το 1935 έχει θεσμοθετηθεί και δεν έχει ανατραπεί ούτε από τις δύο δικτατορίες που ταλαιπώρησαν τον ελληνικό λαό αλλά ούτε και από την προδοτική κυβέρνηση Τσολάκογλου.

Πρόκειται για ένα θανάσιμο χτύπημα του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος από τους οικονομικούς δολοφόνους του καπιταλιστικού συστήματος. Πρόκειται για ένα πακέτο μέτρων με πολεμικό χαρακτήρα που στήνει στο απόσπασμα τον ελληνικό λαό. Πρόκειται για ένα πακέτο μέτρων με το οποίο η τρικομματική κοινοπραξία του μνημονίου, παραδίδει τη χώρα ενέχυρο στους δανειστές.

Σε όλα αυτά όμως υπάρχει απάντηση. Και η απάντηση είναι αυτή της ανατροπής μέσα από την λαϊκή ετυμηγορία. Έχει έρθει η ώρα οι κύριοι της συγκυβέρνησης να κάνουν την χάρη στον άνεργο, στον συνταξιούχο, στον μισθωτό, στον οικογενειάρχη, στην νεολαία μας και στον κάθε έλληνα πολίτη να του αδειάσουν την γωνιά, όπως λέει ο λαός μας. Να μας αδειάσουν την γωνιά οι τοκογλύφοι δανειστές και τα αφεντικά τους γιατί αυτοί είναι που κυβερνούν σήμερα. Είναι μονόδρομος η ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής μέσω εκλογών. Μόνο έτσι θα πάρουμε πίσω την πατρίδα από τον εχθρό – εφιάλτη του Μνημονίου. ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ.

ΑΥΤΟΕΚΠΛΗΡΟΥΜΕΝΗ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ

Αυτοεκπληρούμενη Προφητεία.

Με την πρόσφατη επίσκεψη της Μέρκελ στην Αθήνα, μοιάζει να οδεύουμε ως κοινωνία στην πραγματοποίηση μιας αυτοεκπληρούμενης προφητείας, η οποία έχει ως επίλογο την εθνική καταστροφή. Η επίσκεψη της καγκελάριου δεν θυμίζει τίποτα άλλο από την περίπτωση του δολοφόνου που επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος. Θα μπορούσε άνετα να φαντάζει σαν την τελική πράξη του δράματος που ο ‘’εκτελεστής’’, κοιτάζοντας στα μάτια το θύμα με ‘’μερκελίστικο’’ – ψυχρό βλέμμα, δίνει την χαριστική βολή.

Αυτό διαφάνηκε κατά την παρουσία της στην χώρα μας, με την οποία η κα Μέρκελ  δεν κόμισε τίποτα παραπάνω πλην της άθλιας και αντιλαϊκής μνημονιακής πολιτικής. Απόδειξη αυτού αποτελεί το γεγονός ότι για άλλη μια φορά η κα Μέρκελ έθεσε ως προαπαιτούμενο για την εκταμίευση της δόσης την ψήφιση των επαίσχυντων μέτρων, δηλαδή την περαιτέρω εξαθλίωση του ελληνικού λαού.  Αυτό το μήνυμα αποτελεί και την ουσία της ολιγόωρης επίσκεψης, και όχι τα ΄΄ένοχα΄΄ ευχολόγια για παραμονή της χώρας στο ευρώ. Η δοσιλογική και καταστροφική, σε όλα τα επίπεδα, πορεία της χώρας η οποία ξεκίνησε με το διάγγελμα του ΓΑΠ στο Καστελόριζο και συνεχίζει μέχρι σήμερα με κύριους εκφραστές το τρίο στούντζες,  αποτυπώθηκε και επισφραγίστηκε με την επίσκεψη αυτή. Βέβαια το αληθινό τρίο στούντζες έδινε στον κόσμο γέλιο, χαρά και αισιοδοξία σε αντίθεση με τους κκ Σαμαρά, Βενιζέλο και Κουβέλη οι οποίοι δίνουν καθημερινά στον λαό μας ανεργία, φτώχεια, συσσίτια, αυτοκτονίες και χιλιάδες μαγαζιά με λουκέτα.

Η θλιβερή όμως πραγματικότητα για την χώρα είναι ότι χειροκροτητές της παράστασης αυτής δεν είναι κάποιοι ξένοι που αρέσκονται ή αντιτίθενται στα συμφέροντα της Ελλάδας. Χειροκροτητές της παράστασης αυτής είναι οι κ.κ. Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης οι οποίοι είναι οι κύριοι υπαίτιοι της τραγικότητας αυτής μαζί με τον ΓΑΠ και την παρέα του.

Είναι αυτοί οι οποίοι, μαζί με τους προκατόχους τους, δημιούργησαν ένα κράτος ασθενή που παλεύει να κρατηθεί στη ζωή κάνοντας ανά τακτά χρονικά διαστήματα γενόσημες ενέσεις διαφθοράς και διαπλοκής. Ένα κράτος διαλυμένο με κύριο πομπό και χαρακτηριστικό την λαϊκή ρήση «ο κλέψας του κλέψαντος και ο εξαπατήσας του εξαπατήσαντος». Είναι οι ίδιοι που δημιούργησαν ενάμιση εκατομμύριο ανέργους και που εξωθούν με βίαιο τρόπο την νεολαία μας να μεταναστεύσει και να αναζητήσει τα όνειρά της σε ξένες πατρίδες.  Δημιουργήσανε μια νεκρή χώρα – μία νεκρή πόλη, όπως ακριβώς ήταν το κέντρο της Αθήνας την προηγούμενη Τρίτη. Μετατρέψανε μια ζωντανή και δραστήρια οικονομία σε ένα αποσυνθεμένο σώμα το οποίο περιμένει απλά την σειρά του για να ενταφιαστεί. Προχωρήσανε σε μεγάλες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, ακρωτηριάζοντας τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, με αποτέλεσμα η ύφεση να καλπάζει.  Χρόνια τώρα σπρώχνανε τον ελληνικό λαό να πάρει δάνεια για σπίτια, αυτοκίνητα, διακοπές, ομόλογα, και ο λαός «τσίμπησε». Διαλύσανε το σύστημα υγείας και φτάσανε στα όριά του το ασφαλιστικό.

Εκπορνεύσανε την παιδεία μας και σήμερα δεν υπάρχει κανένα κριτήριο για την εκπαιδευτική διαδικασία και αξιολόγηση. Παράλληλα, ενώ από την μια αρνούνται να μεταφέρουν τα παιδιά μας στα ειδικά και όχι μόνο σχολεία, από την άλλη διαθέτουν  υπέρογκα ποσά για να μεταφέρουν τους υπουργούς της συγκυβέρνησης και τους υπαλλήλους της διεθνής τοκογλυφίας. Προτιμάνε να περικόψουν δαπάνες που αφορούν στην θέρμανση των μαθητών μας, από το να καταγγείλουν την διαπλοκή και να βρουν χρήματα για παράδειγμα από την λίστα Λαγκάρντ. Είναι οι ίδιοι μάλιστα που σήμερα έρχονται ως σωτήρες του έθνους εισάγοντας την πιο βάρβαρη πολιτική που γνώρισε η κοινωνική διαστρωμάτωση. Ζητάνε από τον ελληνικό λαό να κάνει και άλλες θυσίες στο βωμό του βρώμικου καπιταλιστικού συστήματος. Να δεχθεί ο ελληνικός λαός να σκύψει για άλλη μια φορά το κεφάλι και να υπομένει από τους ‘’Yes sir’’ την σωτηρία της χώρας.

Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική. Οι εν λόγω κύριοι εξυπηρετούν το παγκόσμιο καπιταλιστικό-τοκογλυφικό σύστημα και ενεργούν σε διατεταγμένη υπηρεσία. Είναι η συνέχεια και οι κύριοι εκφραστές του δόγματος του σοκ. Δίνουν γη και ύδωρ στα αφεντικά τους προκειμένου να εισπράξουν ένα προδοτικό ‘’μπράβο’’.

Για αρχή λοιπόν απαιτείται ο ελληνικός λαός να συνταχθεί με τους λαούς της Ευρώπης και να περάσει ένα ηχηρό μήνυμα στην Μέρκελ και την κουστωδία της (Ρέσλερ, Σόιμπλε, Ράιχενμπαχ, Φούχτελ, και των ξεφτεριών της «Bild»), που συνεχώς οξύνουν το κλίμα, να  στηρίξουν πολιτικά το δοκιμαζόμενο λαό του Νότου της Ευρώπης. Κατά δεύτερον να αντισταθεί, στο πλευρό του ΣΥ.ΡΙΖ.Α – Ε.Κ.Μ. και του Προέδρου του, Αλέξη Τσίπρα, στο ξεπούλημα της χώρας και στις μνημονιακές πολιτικές που στόχο έχουν την εξαθλίωση της ελληνικής οικογένειας.

Η λαϊκή οργή και η αγανάκτηση θα πρέπει να δώσει ένα μήνυμα αδιαμφισβήτητο σε όλη την Ευρώπη, ότι η Ευρώπη των λαών θα νικήσει την Ευρώπη των μνημονίων και της βαρβαρότητας.

Έχει έρθει η ώρα λοιπόν να κοιταχτούμε στον καθρέφτη ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί και να αναρωτηθούμε, εάν ως χώρα θα επιτρέψουμε να πραγματοποιηθεί ο επίλογος αυτής της αυτοεκπληρούμενης προφητείας. Ή εάν πρέπει να αντισταθούμε στην λιτότητα και στην συνολική κοινωνική αντιμεταρρύθμιση του Μνημονίου η οποία αναδιοργανώνει με βίαιο τρόπο τη μεταπολεμική πολιτική οικονομία της πατρίδας μας.