Ομιλία στη συζήτηση του Νομοσχεδίου για τα Πνευματικά Δικαιώματα στις 21/11/2013

Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Υπηρέτησα σχεδόν πενήντα χρόνια το θέατρο.

Δεν θα μπορούσα λοιπόν να μην αναφερθώ στο χώρο της τέχνης και του πολιτισμού που πλήττεται περισσότερο από όλους, από την οικονομική κρίση, και από τη μνημονιακή πολιτική της Κυβέρνησής σας.

Μια πολιτική που έχει οδηγήσει σε ασφυκτικό κλοιό ανεργίας και οικονομικής εξαθλίωσης όλους τους ανθρώπους του Πολιτισμού.

Όλους αυτούς που βιώνουν μια πρωτόγνωρη κατάσταση, στα όρια της ανθρωπιστικής καταστροφής.

Φυσικά, η κυβέρνηση, δε δείχνει καμία βιασύνη στο να βρει τρόπους να αντιμετωπίσει την ανεργία των ανθρώπων του πολιτισμού, που φτάνει στο 95% ή τη μαύρη και ανασφάλιστη εργασία όσων από αυτούς εργάζονται.

Δεν δείχνει καμία βιασύνη να επιλύσει τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά τους προβλήματα ή να διορθώσει τις φορολογικές αδικίες που γίνονται σε βάρος τους.

Αντίθετα, με ιδιαίτερη βιασύνη μας φέρατε για ψήφιση ένα νομοσχέδιο που ενσωματώνει στο υπάρχον νομικό καθεστώς δύο οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μία για την πνευματική ιδιοκτησία και τα συγγενικά δικαιώματα, για την οποία μάλιστα απειλούμαστε με πρόστιμα ως εκπρόθεσμοι, και μια που αφορά στα ορφανά έργα.

Σε ότι αφορά την πρώτη οδηγία, δηλαδή την 2011/77, κρίνουμε θετική την επέκταση της πνευματικής ιδιοκτησίας από τα 50 στα 70 χρόνια, όπως επίσης είναι θετική και η καταβολή στους καλλιτέχνες της συμπληρωματικής αμοιβής του 20%.

Δεν θα αναφερθώ εκτενέστερα στην οδηγία αυτή. Αντίθετα, θα ήθελα να σταθώ στη δεύτερη οδηγία, την 2012/28 σχετικά με τα ορφανά έργα.

Γι’ αυτήν τη δεύτερη κύριε Υπουργέ, έχουμε προθεσμία ενός ακόμη έτους για να την ενσωματώσουμε.

Γιατί λοιπόν βιαζόσαστε;

Όπως είπε και ο Καβάφης, «Να μη βιαζόμεθα, είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία»

Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, στόχος της οδηγίας είναι η δημιουργία ενός ενιαίου νομικού πλαισίου για να είναι δυνατή με κάθε νόμιμο τρόπο, η αξιοποίηση των ορφανών έργων από πολιτιστικούς και εκπαιδευτικούς φορείς και η δημιουργία ψηφιακών βιβλιοθηκών.

Με αυτόν τον τρόπο θα έχουν επιγραμμική πρόσβαση όλοι οι πολίτες στην πολιτιστική κληρονομιά.

Επίσης, σύμφωνα με το προοίμιο της οδηγίας, ο στόχος αυτός αποτελεί μια από τις κύριες δράσεις της Εμβληματικής Πρωτοβουλίας «Ψηφιακό Θεματολόγιο για την Ευρώπη».

Δράσεις που αφορούν στην άντληση οφελών από μία ψηφιακή ενιαία αγορά για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Βιαζόσαστε λοιπόν, να θεσπίσετε κανόνες και μηχανισμούς που θα επιτρέψουν στις αγορές να εκμεταλλευτούν οικονομικά και σε όφελός τους την πολιτιστική δημιουργία και κληρονομιά.

Κύριε Υπουργέ,

Με πρόσχημα το μνημόνιο ή και χωρίς πρόσχημα, όλα στις μέρες μας παραδίδονται στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Υγεία, Παιδεία κλπ.

Στους ιδιώτες παραδίδεται και ο Πολιτισμός. Μαζί και οι φορείς του, που εκτοπίζονται, απαξιώνονται, συγχωνεύονται ή καταργούνται.

Βιβλιοθήκες, εκπαιδευτικά ιδρύματα, μουσεία, αρχεία κλπ, παραδίδονται και αυτά σε πολιτιστικά ιδρύματα διαφόρων ομίλων.

Οι φορείς χρήσης δηλαδή, που αναφέρονται στην οδηγία.

Και μαζί με αυτούς, παραδίδεται και η ιδιαίτερα κερδοφόρα ψηφιοποίηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Έτσι εξηγείται, για παράδειγμα, το ενδιαφέρον του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος να ψηφιοποιήσει τα αρχεία της Εθνικής Βιβλιοθήκης και άλλων δημόσιων ή δημοτικών βιβλιοθηκών.

Και όχι μόνο.

Επίσης προκαλεί προβληματισμό, το γεγονός ότι η οδηγία όπως διατυπώνεται, δεν απαγορεύει ρητά την εμπορική εκμετάλλευση των ορφανών έργων από τους φορείς χρήσης.

Αφήνει παράθυρα.

Κύριε Υπουργέ,

Όταν μιλήσατε στην Επιτροπή, αναφερθήκατε στις βάσεις δεδομένων των Οργανισμών Συλλογικής Διαχείρισης Δικαιωμάτων και μας παραπέμψατε στην αιτιολογική έκθεση και στο παράρτημα της οδηγίας με τις πηγές.

Ωστόσο, η αιτιολογική έκθεση δεν έχει νομική ισχύ, δεν δημοσιεύεται σε ΦΕΚ και επιπλέον το παράρτημα της οδηγίας με τις πηγές δεν έχει ενσωματωθεί στο νομοσχέδιο.

Παρακαλούμε λοιπόν να ενσωματώσετε το παράρτημα στο νομοσχέδιο, όπως άλλωστε σας προτείνει και η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής.

Πέραν όλων αυτών, είναι απαράδεκτο ο φορέας που χρησιμοποιεί το ορφανό έργο να είναι ο ίδιος που θα κάνει την επιμελή αναζήτηση.

Να είναι ο ίδιος που θα αποφαίνεται αν κάποιος είναι δημιουργός του έργου ή όχι.

Να είναι ο ίδιος που θα αποφασίζει αν θα αποζημιώσει το δημιουργό ή όχι, και μάλιστα στο μισό της αποζημίωσης που προβλέπει η ισχύουσα νομοθεσία.

Είναι επίσης απαράδεκτο να μη φέρει καμία ευθύνη ο Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας για τυχόν καταχρηστικές πρακτικές ή λάθη κατά την αναζήτηση του δημιουργού του ορφανού έργου.

Ο Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας, που όπως υπερτονίσατε στην επιτροπή, είναι φορέας υπό δημόσιο έλεγχο. Σ’ αυτόν λοιπόν τον φορέα, δίνετε απλά το ρόλο του διεκπεραιωτή.

Κύριε Υπουργέ,

Είναι φανερό ότι η συγκεκριμένη οδηγία εγείρει πλήθος προβληματισμών. Αυτός είναι και ο λόγος που υπήρξαν σοβαρές ενστάσεις από όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς.

Κλείνοντας θα ήθελα να σας πω το εξής.

Επειδή μέσα σ’αυτή την αίθουσα χρησιμοποιείτε συχνά η λέξη θέατρο, θεατρίνος και λοιπά, κατά το δοκούν βέβαια.

Σας πληροφορώ ότι το θέατρο είναι ένα μεγάλο σχολειό, είναι Πανεπιστήμιο,

Δίνει στον άνθρωπο αξίες, ιδέες, όραμα, πολιτισμό, τέχνη, Δημοκρατία.

Αντιθέτως, τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν αυτό τον τόπο τα τελευταία 40 χρόνια, δεν έδωσαν στο λαό μας τίποτα από όλα αυτά παρά μόνο χρεοκοπία, απάτη και διαπλοκή.

Ευχαριστώ.

Advertisements

About gpantzas
Βουλευτής Αττικής ΣΥ.ΡΙΖ.Α. - Ε.Κ.Μ.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: